Ozan, Ben ve Tantuni

Son 3 gündür günlüğüme bişey yazamadım. Dikişlerim alındı ve uzun bir ev hapsinden sonra özgürlüğümü kutluyorum sanırım. Gerçekten evde pek durmuyorum şu bir kaç gündür. Sevgili günlük senide biraz aksattım kusura bakma artık

Ne yazacağımı bulamadım. O yüzden biraz bilgisayarımı karıştırayım dedim. O arada köşeye sıkışmış biklasör gördüm, önce ne olduğunu anlayamadım. Klasör isminde “tantuni” yazıyordu. Çift tıkladım ve resimlere baktım. Evet gene istiklal caddesi, gene bir tantuni macerası.

O gün (tarihini bilmiyorum ne yazıkki) canımız çok sıkılıyordu. Msnde de Ozzy ile konuşuyordum. Ne oldu ne etti ikimizinde sıkıldığını farkettik. Ne yapsak ne etsek derken İstiklal Caddesine gidelim yapacak bişey elbet buluruz diye kararkaştırdık. Oraya gittiğimizde tabi karnımız açtı. Tantuni yemeğe karar verdik ama bir sorunumuz vardi, Tantunici Nerde? Bir ara sokakta ama nerde?

Sanırım o gün baya bir şanslıydık. Ozanla şuramıydı buramıydı diye tartışırken en iyisi bi ara sokağa girelim değilse çıkarız dedi. İlk girdiğimiz ara sokak tantuni sokağıydı Daha önce hiç girmediğimiz farklı bir tantuniciye girdik üst kata çıktık serin serin, pöfür pöfür yedik Tabi bize 1 tane yetmez 2 tane yedik. Aslında herzamanki gibi MilkShake keyfi yapacağımızı bilmesek 3. hatta belki 4.yü bile yiyebilirdik

Oradan çıktık ve ozzy’i ikna edip tramvaya asıldık Tabi bunda yaptığım sıkıcı baskıda var. Neymiş koskoca ozzy asılmazmış tramvaya Nah BurgerKing’in önüne geldiğimizde atladık ve içeri girdik. MilkShake aletinin bozuk olduğunu öğrendik. Resmen hayal kırıklığına uğradık yani. Hemen çıkıp Magnum Keyfi yapalım dedik. Caddenin sonuna gittik magnumları aldık ve beyoğlunun ara sokaklarına doğru ilerledik. Gerçekten patlamak üzereydik ve fresha’nın iyi gelebileceğini düşündük ama daha beter yaptı desem inanırmısınz Onuda içtik ve caddenin diğer ucuna doğru yürümeye başladık, geze geze…

Caddenin sonuna geldiğimizde Mc.Donalds’ın MilkShake’sini deniyelim dedik. Açlık buya, nefes alacak halimiz ve yerimiz kalmamasına rağmen orta boy MilkShake’yi aldık ve parka doğru yürüdük. Biyere oturduk ve konuşa konuşa içmeye başladık. Sonuna geldiğimde öleceğimi düşündüm Bırakın içmeyi nefes alamıyordum. Biraz yürürüz erir dedim ve sanırım hayatımın hatasını yaptım Beyoğluna doğru yörüdük. O halde olmamıza rağmen hala açlık peşindeyiz. Ozanı tutmasam pizzacıya girip sınırsız pizza yiyecek Neyse çok şükür ölmeden otobüs durağına geldik ve bindik. Benim indiğim durağa geldiğimde imkanı yok kalkamıyordum :D. Orda bıraksalar sabaha kadar oturur/uyurum Ozanın yardımıylada kalktım ve eve geldim. Tabi o kadar uyku, yorgunluk, açlık olmasına rağmen gene hastalığıma yenildim ve bilgisayarı açtım. Ama sanırım en güzel ilaç bu. Bi anda tüm yorgunluğunuz gider ve o sanal dünya içinde kaybolursunuz…