Otobüslerden Nefret Ediyorum

Şimdi neden nefret ediyorsun diye soracaksınız. Belli bir sebebi yok. Çünkü çok fazla sebebi var. Hepsini yazsam burdan şeye kadar şey olur

Öncelikle Halk Otobüslerinden bahsetmek istiyorum. Bir kaç kuruş daha kazanabilmek için yol ortasında bile durup yolcu alıyorla. Hani ben bindiğim zaman güzel oluyor ama ben otobüsün içindeyken gerçekten tiksinç bir durum var oluyor.

Birde “arkaya doğru ilerleyelim” sözü vardır. Zaten 569 milyon kişiyi almış otobüse hala ilerleyelim diyorlar. Ulan sıkıyorsa gelde sen ilerle. Ama bazende haklı oluyorlar. Kimi insanlar vardır otobüs bomboş olmasına rağmen hemen girişte dururlar. Sanki otobüsün ön tarafı yarım saat önce gidiyor varacağı yere. Bide önlü arkalı duranlar var geçemiyorumda ve arkadan yeni yolcular geliyor olan bize oluyor. Ortadakiler çok rahat giriştekiler kan ter içinde.

Birde daha karmaşa bi durum var. Düşünün şimdi çok kalabalık bir otobüstesiniz. Yani kendinizi serbest bıraktınız ama yere düşmüyorsunuz o derece kalabalık. Birde önünüzd, size arkasını doğru dönmüş bir bayan var. İlk duyuşta güzel gibi duruyor ama o duruma düşerseniz hiçte güzel olmadığını anlayacaksınız. Ne yapabilirsinizki? Öncelikle eller havada olması gerek. Yani yanlış anlaşılma olmasın diye. Birde olabildiğince uzakta durmalısınız. Yoksa ani bir frende sapık damgası yiyebilirsiniz.

Ayrıca şöyle bir durumda eminim herkesin başına gelmiştir. Otobüse ilk bindiğinizde bomboş olur. Hep böyle olmasını beklersiniz ama hiç bir zaman bu şekilde devam etmez. Önce tüm koltuklar dolar sonra ayakta durmaya başlar yolcular. Siz oturuyor olursunuz ancak yaşlı bir teyze sürekli size bakar “bana yer ver” cinsinden. Yemin ediyorum öyle bir düşüncesi olmasa veririm ama öyle bir bakıyorlarki son durağa kadar oturacam diyorum içimden.

He unutmadan bi sinir olaydan bahsetmek istiyorum. Bazı adamlar da vardırki en sinirlendiğim durumdur. Otobüs boş olmasına rağmen kapının önünde dururlar. Amaçları inen kişileri yavaşlatmaktır. Hangi akla hizmet orda duruyorsun be kardeşim. Yani içimden bir ses, kapı açıldığında bas tekmeyi kıçına düşsün diyor.

Bu son durum diyorum kendi kendime ama aklıma habire yeni şeyler geliyor. Bir pozisyonda şöyledir. Şimdi yanınızda yaşlı bir amca oturmaktadır. Sanırım canı sıkıldığından olacakki cam kenarına oturmak istemektedir. Ama kalk ben oturcamda diyemiyor tabiki. O yüzden şöyle bir diyalog olur aranızda:

Amca: Yavrum sen nereye gideceksin?

Sen: Napçan?

Amca: Yani ineceğin yer yakınsa ben geçeyim cam kenarına. Senin için yani inerken kolaylık olsun diye.

Sen: Yok amca sağol gerek yok. Nolacak ki şurdan şuraya geçerim inerim sorun değil.

Amca: Yok yok olmaz. Sen geç geç.

Sen: Sanane lan geçmiyom inmiyomda.

Gariptir bu otobüsler. Aslında herkes başından geçen olayları biyere yazsa çok komik bir kitap basılır