Avrasya Maratonu’nda Biz

28 Ekim 2007

Her şey Ozzy’nin başının altından çıktı. Maratona giricem geliyormusunuz deyince bizde gaza geldik. Hemde halk koşusu hani şu -herkesin yürüyere, piknik yaparak(!) geçtikleri yer değil. Harbi harbi koşulan yer…

Ozzy yarışa başlamadan çok heycanlıydı. O gün sabahın köründe buluştuk ve bizi götürecek otobüslere binmek üzere Dolmabahçe’ye geldik. Herşey iyi güzel ama donuyoruz ulan donuyoruz :))) Yarışa başlamadan önce bir kaç hareket yapıp kasları açtık ve yarışa başladık.

15 Kilometre, dile kolay. Hatta dilebile kolay değil. Bakın heceleyin on-beş-ki-lo-met-re. Gördüğünüz gibi dile bile kolay değil bacaklar ne yapsın…. Her neyse başladık yarışa koştukta koştuk, Anadolu Yakasından Mecidiyeköy’e, ordan Taksim’e ordan Dolmabahçe’ye. Gerçekekten resmen öldük diyebilirim. Yarış sonunda madalya verdiler. Ama o halk koşusundakilere verdikleri kadar küçük değil :)) Eşşek kadar bi madalyam oldu

Yarışa oldukça iddaalı başlayan Ozzy sonuncu oldu :)) Yani genelde değil aramızda sonuncu oldu. Zınk 1. Ben2. Ozzy 3. :))) Ordan çıkışta o yorgunlukla İstiklal Caddesine uğradık. PizzaHut, MilkShake derken zamanı erittik. Ama o yorgunlukla oturduk kalktık yürüdük derken kaslarımızın canı çıktı. Eve geldi ve yattım. 3 gün boyunca yürüyemedim dersem yeridir. Neyseki sonra düzeldi :))

İşte bir kaç resim. Ozzy’nin resimlere bakarsanız nedense hep yürüyor :))) Hiç koşmuyor. eee sonuncu olmak kolay deil