Taksim’den dönüşte otobüslere binmek için yürüyorduk. Dedik bi parka gidelim oturalım biraz. Neyse önce çimlere daha sonra taşlara en sonunda isea ağaca oturmaya karar verdik 
Önce ergin çıktı, arkasındanda zenk. Ama aynı yerde duramadılar, çünkü ağaç gerçekten küçüktü. Ardındanda ben çıktım. Ağacın ortası boştu ama içinde ne ararsan vardı. Toprak, çamur, peşet vs…
Taksimdeyiz ve sınırsız pizza yedik. Tahmin edebileceğiniz gibi yemek çıkışı nefes alacak halimiz ve o nefesi vucudumuzda tutacak yerimiz kalmamıştı. Çünkü bilirsiniz sınırsız pizzaları, arkadaşlarınıza gidince bir rekabet içine girersiniz ‘ kim daha çok yiyecek?’ diye. Hele birde gittiğiniz pizzacıda güzel bir kız varsa o yeni dilim pizza almak için kalktığında refleks olarak sizde kalkarsınız. Ancak bende yer kalmadığından sadece 1 kere kalkabildim
Okadar tuzlu ve yağlı şeyi yedikten sonra doğal tatlı bişey yeme hissi doğdu. Milk Shake içelim/yiyelim dedik. Tabi bunda havanın çok sıcak olmasınında etkisi var. Daha içilirmi yenilirmi bilmiyoruz Aramızda tartışma bile geçti yenilirmi? içilirmi? diye. Biraz katı, biraz sıvı bizde anlayamadık valla 
Şu yeşil motorlu otobüslerden nefret eder oldum. Sebebi mi?
Malum bu cep telefonları cebimize girdi gireli saat kullanma alışkanlığımızda azaldı. Hatta neredeyse bitti diyebiliriz. Ve biliyorsunuzki bu yeşil otobüslerde bırakın cep telefonu kullanmayı, açıp saate bakmak bile yasak. Neyse şimdi size başımdan geçen bi olayı anlatayım.
Yusuf arkadaşım gönderdi bu şarkıyı. Gerçekten çok anlamlı ve çok güzel.
“Güneş Görmek İstiyorsak, AMPULLERİ SÖNDÜRÜN…”
21 Temmuz 2007
Seçimden 1 gün önce. Kuzenin ailesi yazlıkta yani evde kimse yok. Ben, kardeşim, kuzenim ve kuzenimin arkadaşı bir evde kalırsa nolur? İşte bu olur O gün baya bi nargile içmeme rağmen bide akşam kayısılı içtim. Bişey olmaz bişey olmaz derken ayağa bi kalktım başım fıldır fıldır dönüyor. Ama nargilede fenaydı heee. Sağolsun Erdal baya bi uğraştı tahtaları çıkartmakla. Kardeşimde nargileyi ayarladı ben ve kuzende yattık